Witam na stronie Lekcje języka polskiego!

Witam na stronie Lekcje języka polskiego!

Bardzo jestem ciekawa, czy wchodzą na tę stronę ludzie, którzy kochają język polski i literaturę, czy też ci, którzy mają z polskim kłopoty i lekcje języka polskiego w szkole wydają się im stratą czasu.

Powiem uczciwie na wstępie, że bardzo nie podoba mi się nowa matura z polskiego, gdyż zwolniła uczniów z “bezsensownego” zakuwania historii literatury z podziałami na epoki itd.

Otóż zapewniam Was, że bezsensowne się to wydaje teraz, kiedy jesteście młodzi, niecierpliwi i wydaje się Wam, że macie mało czasu.

Ale kiedyś, po latach, zobaczycie, że świat dorosłych, którzy wymagali od was wysiłku myślowego, intelektualnego, był światem z sensem, wartościowym i budującym wasze człowieczeństwo.

Przepraszam za te wzniosłe słowa, ale też wiem co mówię - wszak byłam tak ja Wy kiedyś uczennicą, potem nawet przez kilka lat nauczycielką.

Ale dość tego trucia.
Przechodzimy do meritum.

Chcesz zdać maturę - musisz znać lektury.
A ja będę próbowała Ci w tym pomóc.

Moje hasło dla niechętnych brzmi DLACZEGO LUBIĘ JĘZYK POLSKI?

Bogurodzica

Wyobraźmy sobie autora
Cóż można powiedzieć o autorze wiersza, który powstał 600 a może nawet – jak twierdzą niektórzy badacze – 800 lat temu? Nie wiemy o nim nic, jednak zabawmy się w detektywów i na podstawie tych zaledwie 9 wersów Bogurodzicy spróbujmy wyobrazić sobie ich autora.

Analiza i interpretacja Bogurodzicy, która jest pierwszym zachowanym polskim zabytkiem literatury pięknej, pozwoli nam wyłonić charakterystyczne jej cechy a zgłębiając sens tej wypowiedzi, spróbujemy „poznać” autora. Zacznijmy od ustalenie miejsca i czasów, w jakich powstał ten niezwykły wiersz.

Read the rest of this entry »

Śluby panieńskie – czyli magnetyzm serca

Komedia miłości V w aktach

Twórczość Aleksandra hrabiego Fredry pozostaje poza prądami literackimi swoich czasów. A były to czasy historycznie i literacko burzliwe, czasy niewoli narodowej i powstań narodowowyzwoleńczych, czasy w których powstawały epokowe dzieła naszych trzech wieszczów.

Wprawdzie Fredro debiutował w latach, które są jeszcze schyłkową fazą oświecenia (w roku 1815 na deskach teatru we Lwowie wystawił trzyaktówkę Intryga na prędce), ale jego najwybitniejsze dokonania w sztuce komediopisarskiej przypadają na okres, w którym tworzą polscy romantycy. Nie można jednak podporządkować najwybitniejszego polskiego komediopisarza do żadnej z tych epok. W okresie bardzo ożywionej dyskusji klasyków z młodymi romantykami Fredro nie zabierał głosu. Do haseł głoszonych przez romantyków odnosił się dość sceptyczne.

Read the rest of this entry »

Pan Cogito. Potęga smaku

To wcale nie wymagało wielkiego charakteru
Nasza odmowa niezgoda i upór
mieliśmy odrobinę koniecznej odwagi
Lecz w gruncie rzeczy była to sprawa smaku
Tak smaku
W którym są włókna duszy i chrząstki sumienia (…)

Charakter, odmowa, odwaga, smak, dusza, sumienie – słowa wyjęte z cytowanego wyżej fragmentu wiersza Zbigniewa Herberta obrazują wartości istotne dla poety. Ten króciutki fragment wiersza jest kwintesencją filozofii i jednocześnie historii życia wybitnego polskiego moralisty i myśliciela.

Zbigniew Herbert, poeta żyjących w trudnych czasach (najpierw okupacja a potem wiele lat sowieckiego zniewolenia) był, pomimo swej nieugiętości, a może właśnie dzięki tej nieugiętości, twórcą docenianym przez współczesnych. Tłumaczono jego utwory na kilkanaście języków, miał spotkania z czytelnikami w Polsce i Paryżu, uznawany był za mistrza i autorytet moralny.


Read the rest of this entry »

Wszechświat w Reymontowskich Lipcach

Władysław Reymont to człowiek wielkich sprzeczności – jego droga była pełna wzlotów i upadków, szalonych przygód zawodowych, miłosnych.

Cud, że wśród tych zawirowań tworzył swe monumentalne dzieła, w których z niezwykłą precyzją opisywał zawiłości świata, jego piękno, w których wgłębiał się w tajniki psychiki człowieka z większym znawstwem niż niejeden wielki psycholog.
Tak, był Reymont czułym obserwatorem i swe drobiazgowe spostrzeżenia łączył w opowieści, w których pokazuje człowieka uwikłanego w zdarzenia świata zewnętrznego i wewnętrznych przymusów.

Kto przeczytał „Chłopów”?

Read the rest of this entry »

Rozmowa Mistrza Polikarpa ze Śmiercią

Rozmowa Mistrza Polikarpa ze Śmiercią
która w grzechu ludzkim się kocha

Myśl o śmierci zawsze budziła w człowieku lęk. Niekiedy temu lękowi towarzyszy zaciekawienie i próba zrozumienia owej największej tajemnicy naszej ziemskiej wędrówki. XV-wieczny wiersz „Rozmowa Mistrza Polikarpa ze Śmiercią”pokazuje, jak bardzo myśl o śmierci zajmowała ludzi w średniowieczu.

Dla dzisiejszego czytelnika utwór ten ma ogromną wartość poznawczą. Oto dowiadujemy się z niego nie tylko jak rozwijał się język polski i jak wyglądał społeczny obraz ówczesnej Polski; dowiadujemy się przede wszystkim jak w średniowiecznej chrześcijańskiej Europie rozumiano miejsca człowieka w świecie. A ów świat był o wiele prostszy od tego, w którym przyszło nam żyć dzisiaj. Opierał się bowiem na jasnym podziale na dobro i zło.
.
Read the rest of this entry »